Dłużnikowi przysługuje zażalenie na postanowienie o ustanowieniu tymczasowego zarządcy wydane w postępowaniu o otwarcie postępowania sanacyjnego prowadzonym na wniosek wierzyciela. 2. Do zawieszenia postępowania egzekucyjnego oraz wynagrodzenia tymczasowego nadzorcy sądowego oraz tymczasowego zarządcy przepisy art. 268 ust. 2-4 i 6-9 Zgodnie z nowym art. 357 par. 6 k.p.c. wydając postanowienie podlegające zaskarżeniu, sąd będzie mógł odstąpić od jego uzasadnienia, jeżeli w całości uwzględni zawarty w piśmie procesowym wniosek strony i podzieli jej argumenty przytoczone na jego poparcie. Postanowienie będzie odwoływać się do pisma, a jeśli zostanie ono , postanowienie oddalające zażalenie na zarządzenie o zwrocie odwołania, w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych Postanowienie SN z 16.02.2017 r. (II UZ 78/16), LEX nr 2255427. , postanowienie o odmowie uzupełnienia orzeczenia zapadłego w przedmiocie rozpoznania apelacji Postanowienie SN z 25.02.2016 r. (III CZP 5/16), LEX nr 1994369. Jak wspomniano, postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym wydaje prokurator (w postępowaniu przygotowawczym) lub sąd (na etapie postępowania sądowego). W postanowieniu o zastosowaniu zabezpieczenia majątkowego określa się kwotowo zakres i sposób zabezpieczenia, uwzględniając rozmiar możliwej do orzeczenia w okolicznościach danej Na postanowienie sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia majątku dłużnika wydane w postępowaniu zabezpieczającym prowadzonym po złożeniu wniosku o ogłoszenie jego upadłości przysługuje zażalenie (art. 741 k.p.c. w związku z art. 37 zdanie pierwsze i z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, t.j. Dz U. z 2019 r. poz. 498). W ten sposób W praktyce po zabezpieczeniu roszczenia przez sąd, tj. po wydaniu stosownego postanowienia o zabezpieczeniu, wierzyciel może skierować do komornika wniosek o zabezpieczenie. Komornik dokona wówczas zajęcia, przykładowo, rachunku bankowego, wierzytelności dłużnika, ruchomości, czy innych składników majątkowych. Tak uzyskane środki Postanowienie o zawieszeniu śledztwa, jeżeli nie zostało wydane przez prokuratora, wymaga jego pisemnego zatwierdzenia. Czytaj dalej (Rozdział 36a. Dochodzenie) Kodeks postępowania karnego,KPK,Rozdział 36. Zamknięcie śledztwa,Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego,Dz.U.2022.0.1375 t.j. "Jako podstawę prawną prawa procesowego dochodzonego roszczenia wnioskiem o zabezpieczenie wnioskodawca wskazał art. 755 kpc.Nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż wnioskowana forma zabezpieczenia ma charakter nowacyjny, zaś jednocześnie ustawodawca w treści art. 755 § 1 pkt 1 wskazał przykładowy katalog rodzajów zabezpieczeń, który to katalog nie jest zamknięty, zatem Sąd Postanowieniem Sąd Okręgowy zabezpieczył potrzeby rodziny przez zobowiązanie pozwanego G. T. do łożenia na potrzeby rodziny miesięcznych kwot płatnych do rąk powódki M. T. (1) do dnia 10-go każdego miesiąca z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności i to po 2 000 zł od kwietnia 2019 r., po 2 200 zł od maja 2019 r W tym etapie, sąd wydaje postanowienie o zagrożeniu nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku, w przypadku nie wykonania lub niewłaściwego wykonania przez osobę, pod której pieczą dziecko pozostaje, obowiązków wskazanych w orzeczeniu albo z DIDR. Zawartość1 Co to jest zabezpieczenie majątkowe w przypadku sprawy karnej2 W jakich rodzajach spraw karnych stosuje się zabezpieczenie majątkowe 3 Co uzasadnia zastosowanie zabezpieczenia majątkowego w postępowaniu karnym4 Czyje mienie może zostać objęte zabezpieczeniem majątkowym w postępowaniu karnym5 Uchylenie zabezpieczenia majątkowego w sprawie karnej lub jego upadek6 Sposoby wykonania zabezpieczenia majątkowego w sprawie karnej 7 Kto decyduje o stosowaniu zabezpieczenia majątkowego w sprawie karnej8 Zaskarżalność postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym w postępowaniu karnym9 Wymogi formalne postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym w sprawie karnej10 Jak wykonuje się postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym w postępowaniu karnym11 Ochrona właścicieli pokrzywdzonych wykonaniem zabezpieczenia majątkowego w sprawie karnej12 Tymczasowe zajęcie mienia ruchomego w sprawie karnej13 Wparcie Kancelarii w sprawach, w których zastosowano zabezpieczenie majątkowe Co to jest zabezpieczenie majątkowe w przypadku sprawy karnej Celem postępowania karnego jest znalezienie sprawcy przestępstwa i pociągnięcie go do odpowiedzialności karnej. W praktyce niejednokrotnie już w na wstępie śledztwa dochodzi do sytuacji, w której prokurator ingeruje również w majątek podejrzanego, dokonując zabezpieczenia na jego mieniu. Dzieje się tak, ponieważ wyrok, który ma zapaść w przyszłości, może dotyczyć kwestii majątkowych, w tym w szczególności konieczności poniesienia przez podejrzanego finansowych konsekwencji swoich czynów. Aby zatem zapewnić rzeczywistą realizację wyroku, nieodzowne może się okazać zastosowanie już na wcześniejszym etapie sprawy zabezpieczenia majątkowego. W jakich rodzajach spraw karnych stosuje się zabezpieczenie majątkowe Nie w każdej sprawie będzie potrzebne zastosowanie zabezpieczenia majątkowego. Możliwość jego stosowania dotyczy bowiem jedynie tych spraw, w których sąd może orzec grzywnę, świadczenie pieniężne, przepadek, środek kompensacyjny lub zwrot osiągniętej korzyści majątkowej lub jej równowartości. Chodzi zatem o sprawy, w których oskarżony musi uiścić orzeczoną wyrokiem sądu karę grzywny, bądź zasądzone dodatkowo przez sąd świadczenie pieniężne. Pokrzywdzony przestępstwem może również wystąpić do sądu o orzeczenie tzw. środka kompensacyjnego w postaci obowiązku naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Taki obowiązek określany jest kwotowo, a jego wykonanie (czyli zapłacenie określonej kwoty pieniężnej przez oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego) może być zapewnione właśnie poprzez zastosowanie zabezpieczenia na mieniu oskarżonego. Przepadek orzeka się natomiast co do zasady w zakresie przedmiotów pochodzących bezpośrednio z przestępstwa, przedmiotów, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia przestępstwa, bądź też w zakresie równowartości tychże przedmiotów. Celem zabezpieczenia może być również zapewnienie wykonania po wydaniu wyroku zwrotu osiągniętej korzyści majątkowej lub jej równowartości. Co uzasadnia zastosowanie zabezpieczenia majątkowego w postępowaniu karnym Trzeba wyraźnie zaznaczyć, że przepisy Kodeksu postępowania karnego ograniczają możliwość zastosowania zabezpieczenia majątkowego jedynie do tych sytuacji, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że bez takiego zabezpieczenia wykonanie orzeczenia będzie niemożliwe albo znacznie utrudnione. Nie w każdej zatem sprawie, gdzie na przykład podejrzanemu grozi kara grzywny lub będzie się on musiał liczyć z obowiązkiem naprawienia szkody, zasadne jest stosowanie zabezpieczenia majątkowego. Jak słusznie podkreśla się z orzecznictwie: „Zabezpieczenie majątkowe powinno być stosowane jedynie wtedy, gdy konkretne okoliczności wskazują, że wykonanie orzeczonych w przyszłości kary i środków karnych lub egzekucji zasądzonego odszkodowania jest zagrożone i wymaga zabezpieczenia przed działaniami oskarżonych, które mogą doprowadzić do uszczuplenia ich majątku lub jego ukrycia. Jednakże gdy oskarżeni w trakcie toczącego się przeciwko nim postępowania pomnażają swój majątek, nie ukrywają tego faktu, wskazując również na nieznane organowi postępowania składniki majątku odrębnego, potwierdzają, iż wykonanie orzeczonych w przyszłości kar grzywny, środków karnych lub egzekucji zasądzonego odszkodowania nie jest zagrożone” (zob. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia r., II AKz 588/13, LEX nr 1422309). Czyje mienie może zostać objęte zabezpieczeniem majątkowym w postępowaniu karnym Z oczywistych względów zabezpieczenie majątkowe dotyczy przede wszystkim mienia samego sprawcy czynu. Jednakże wyjątkowo w pewnych przypadkach zabezpieczeniem może zostać objęte również mienie, niebędące już własnością podejrzanego. W szczególności dotyczy to korzyści uzyskanej z popełnienia przestępstwa, przeniesionej następnie na osobę trzecią. Uchylenie zabezpieczenia majątkowego w sprawie karnej lub jego upadek Jak wcześniej wskazano, zabezpieczenie majątkowe spełnia bardzo konkretną funkcję – gwarantuje bowiem rzeczywistą realizację orzeczenia, które ma być wydanie w nieokreślonej przyszłości, w sytuacji gdy pojawiają się uzasadnione obawy, czy aby będzie to możliwe. Z powyższych względów oczywista zdaje się być regulacja prawna nakazująca niezwłocznie uchylić zabezpieczenie majątkowe w całości lub w części, jeżeli ustaną przyczyny, wskutek których zostało ono zastosowane, bądź też gdy powstaną przyczyny uzasadniające jego uchylenie. Trzeba również pamiętać, że w określonych sytuacjach sprawa karna może się zakończyć również w ten sposób, że wobec podejrzanego ostatecznie nie zostanie orzeczona kara grzywny lub inne środki uzasadniające zastosowanie zabezpieczenia majątkowego. Zabezpieczenie w takiej sytuacji upada. Jeżeli jednak przed upływem 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia w sprawie karnej powództwo o takie roszczenia jak np. naprawienie szkody zostanie wytoczone przed sąd cywilny, zabezpieczenie pozostanie w mocy, chyba że w postępowaniu cywilnym sąd zdecyduje inaczej. Sposoby wykonania zabezpieczenia majątkowego w sprawie karnej W zakresie sposobów realizacji zabezpieczenia majątkowego przepisy procedury karnej odsyłają do właściwych regulacji Kodeksu postępowania cywilnego. Wśród typowych sposobów zabezpieczenia majątkowego należy więc wymienić – zajęcie ruchomości, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunku bankowego albo innej wierzytelności lub innego prawa majątkowego; – obciążenie nieruchomości obowiązanego hipoteką przymusową; – ustanowienie zakazu zbywania lub obciążania nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi wieczystej lub której księga wieczysta zaginęła lub uległa zniszczeniu; – ustanowienie zakazu zbywania spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu. Warto również zaznaczyć, że w 2017 r. poprzez nowelizację Kodeksu postępowania karnego wprost wprowadzono możliwość zabezpieczenia majątkowego poprzez ustanowienie przymusowego zarządu przedsiębiorstwa i wyznaczenie zarządcy. Kto decyduje o stosowaniu zabezpieczenia majątkowego w sprawie karnej W toku śledztwa lub dochodzenia organem kompetentnym do wydania postanowienia o zastosowaniu zabezpieczenia majątkowego jest prokurator. Na dalszym etapie sprawy, po wniesieniu aktu oskarżenia, decyduje o tym sąd rozpoznający sprawę. Zaskarżalność postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym w postępowaniu karnym Z uwagi na praktyczne skutki stosowania zabezpieczenia majątkowego, w tym w szczególności znaczną ingerencję w sferę majątkową osoby objętej zabezpieczeniem, ustawodawca zdecydował o zaskarżalności takiej decyzji. Na postanowienie wydane przez prokuratora służy zażalenie do sądu. Gdy postanowienie zostało wydane na etapie sprawy sądowej, zażalenie będzie rozpoznane przez sąd II instancji. W zażaleniu podnieść można zarzuty celujące w brak zasadności stosowania zabezpieczenia majątkowego, w szczególności brak uzasadnionej obawy, że wykonanie orzeczenia będzie niemożliwe albo znacznie utrudnione. Niezależnie od tego można również wskazywać na uchybienia formalne zaistniałe w toku wydawania decyzji o zabezpieczeniu. Wymogi formalne postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym w sprawie karnej W postanowieniu o zabezpieczeniu majątkowym w sprawie karnej określa się kwotowo zakres i sposób zabezpieczenia, przy uwzględnieniu rozmiaru możliwej do orzeczenia w okolicznościach danej sprawy grzywny, środków karnych, przepadku lub środków kompensacyjnych. Pamiętać należy, że rozmiar zabezpieczenia powinien odpowiadać jedynie potrzebom tego, co ma zabezpieczać. Wyjątkowo wymóg kwotowego określenia zabezpieczenia nie dotyczy zabezpieczenia na zajętym przedmiocie podlegającym przepadkowi, jako pochodzącym bezpośrednio z przestępstwa lub służącym albo przeznaczonym do jego popełnienia. Jak wykonuje się postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym w postępowaniu karnym Postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym z chwilą wydania stanowi tytuł wykonawczy. Oznacza to, że może być w sposób przymusowy wykonane przez komornika. Czynności egzekucyjne nie są oczywiście konieczne, jeżeli zabezpieczenie dotyczy rzeczy, w których posiadaniu organ już się znajduje. Dotyczy to sytuacji, gdzie dany przedmiot został dobrowolnie wydany lub też zatrzymany w toku czynności w sprawie. Ochrona właścicieli pokrzywdzonych wykonaniem zabezpieczenia majątkowego w sprawie karnej Jak już wcześniej wskazano, w szczególnych sytuacjach zabezpieczeniem może zostać objęty przedmiot, który nie jest własnością sprawcy zarzucanego czynu. Właściciel takiego przedmiotu nie pozostaje jednak w takiej sytuacji bez ochrony prawnej. Osoba czująca się pokrzywdzoną dokonanym zabezpieczeniem może bowiem wystąpić z powództwem przeciwko Skarbowi Państwa o ustalenie, że mienie lub jego część nie podlega przepadkowi. Do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia takiej sprawy postępowanie egzekucyjne będzie zawieszone. Tymczasowe zajęcie mienia ruchomego w sprawie karnej Wyjątkowo zabezpieczenia można dokonać również jeszcze przed czynnością postawienia zarzutu sprawcy czynu. Policja może bowiem dokonać tzw. tymczasowego zajęcia mienia ruchomego osoby podejrzanej, jeżeli zachodzi obawa usunięcia tego mienia. Takie tymczasowe zajęcie upada, jeżeli w ciągu 7 dni od daty jego dokonania nie zostanie wydane postanowienie o zabezpieczeniu majątkowym, które może być wydane jedynie wobec osoby, której uprzednio przedstawiono zarzut, a zatem mającej status podejrzanego. Wparcie Kancelarii w sprawach, w których zastosowano zabezpieczenie majątkowe Zawsze warto, aby osoba, której mienie zostało zabezpieczone skontaktowała się z prawnikiem. Może się bowiem okazać, że nie ma podstaw do zajęcia określonego przedmiotu, a czasami wręcz w ogóle brak podstaw do stosowania zabezpieczenia majątkowego. Warto o tym pamiętać tym bardziej, że zabezpieczenie majątkowego podlega kontroli sądowej. Po co komu rozwód z orzeczeniem o winie, czyli słów kilka o alimentach na rzecz lipca 2019Odrzucenie spadku w imieniu małoletniego lipca 2019W trakcie sporu rodziców, dotyczącego sprawowania opieki nad dziećmi, sąd często wydaje postanowienia tymczasowe. Obowiązują one w okresie trwania sprawy sądowej i nazywają się postanowieniem w przedmiocie zabezpieczenia. Dzisiaj wyjaśnię od kiedy trzeba ich przestrzegać. Postanowienia w zakresie zabezpieczenia kontaktów rodzica z dzieckiem wydaje sąd rozpoznający sprawę dotyczącą dziecka. Może być to zatem albo sąd okręgowy, rozpatrujący sprawę rozwodową małżonków spierających się w zakresie kontaktów z dziećmi albo sąd rejonowy rozpoznający sprawę w zakresie kontaktów rodziców z dziećmi. Postępowania te najczęściej toczą się przez wiele miesięcy. Dzieje się tak dlatego, że decyzje sądu, dotyczące finalnej formy i częstotliwości spotkań rodziców z dzieckiem, podejmowane są zazwyczaj po wydaniu (przez biegłych psychologów i pedagogów) opinii sądowej. Aby uregulować kontakty z dzieckiem na czas trwania postępowania, strony bardzo często występują zatem o wydanie przez sąd postanowienia o zabezpieczeniu, które określa ich częstotliwość na czas trwania postępowania w sądzie. Zazwyczaj jedna ze stron nie jest zadowolona z takiego postanowienia. W efekcie tego, często zapada decyzja o złożeniu zażalenia na postanowienie. Pojawia się wówczas pytanie: "od kiedy ja muszę respektować to, co uregulował sąd?" Ważna wiadomość dla niezadowolonych. Wielu rodziców nie wie, że postanowienie o zabezpieczeniu kontaktów rodzica z dzieckiem jest obowiązujące od chwili jego ogłoszenia. Niezadowoleni rodzice mogą, co prawda, złożyć na takie postanowienie zażalenie, jednak czynność ta niczego nie zmienia jeśli chodzi o obowiązywanie postanowienia o zabezpieczeniu. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia o zabezpieczeniu. Postanowienie regulujące kontakty na czas trwania sporu sądowego nie musi „oczekiwać na prawomocność” ani nie musi być zaopatrzone w tzw. klauzulę wykonalności. Rodzice mają obowiązek stosować się do zabezpieczenia od chwili jego ogłoszenia. Rodzic, który nie wydaje dziecka na kontakt powołując się na brak prawomocności postanowienia w przedmiocie zabezpieczenia postępuje wbrew postanowieniu sądu. Wyjątek od reguły Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, w której zażalenie złożone zostało na postanowienie uchylające lub zmieniające poprzednio wydane przez siebie postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia. W tej sytuacji wykonywanie takiego postanowienia zostaje wstrzymane z chwilą złożenia zażalenia. Jeżeli masz wątpliwości jak sformułować wniosek o udzielenie zabezpieczenia kontaktów lub chcesz omówić ze mną swoją sytuację prawną – zapraszam Cię do kontaktu. Ilona Grembowska Jestem adwokatem specjalizującym się w prawie moim blogu znajdziesz rozwiązania i odpowiedzi na nurtujące Cię pytania z zakresu prawa rodzinnego. Kontakt O mnie Najnowsze artykuły:DORADZAM I POMAGAM Napisz do mnie Jeżeli obawiasz się, że sam nie podołasz wszystkim formalnościom – skontaktuj się ze mną. Opisz swój problem i zadaj pytanie. Postaram się jak najszybciej udzielić Ci pomocy. Kontakt Sygn. akt I ACz /18P O S T A N O W I E N I EDnia 2018 Apelacyjny w Białymstoku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący : SSA (spr.)Sędziowie : SSA SSA po rozpoznaniu w dniu 2018 posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa Mprzeciwko Ro rozwód i alimentyna skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstokuz dnia 2018 r., sygn. akt I C /18 p o s t a n a w i a :1. zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 1 i 2 o tyle, że zobowiązać pozwanego do łożenia kwot po 1000 (jeden tysiąc) zł;2. oddalić zażalenie w pozostałej akt I ACz /18UZASADNIENIEZaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Białymstoku w trybie zabezpieczenia powództwa, na czas trwania postępowania, zobowiązał pozwanego R do łożenia tytułem zaspokajania potrzeb rodziny kwoty złotych miesięcznie, płatną do dnia 10-go każdego miesiąca do rąk powódki M wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie na wypadek uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat i oddalił dalej idący ustaleniach wskazał, że strony małżeństwa mają dwoje małoletnich dzieci: córkę M. oraz syna M. W dalszym ciągu zamieszkują wspólnie, chociaż pozwany zobowiązał się opuścić należące do powódki mieszkanie do końca kwietnia nie przyczynia się on do zaspokojenia potrzeb rodziny, nie łoży na utrzymanie małżonki oraz dzieci, nie partycypuje we wspólnych wydatkach i kosztach eksploatacyjnych. Powódka nie pracuje, jest na bezpłatnym urlopie wychowawczym do września.; po jego zakończeniu zamierza podjąć starania umożliwiające ponowne zatrudnienie po blisko 5-letniej nieobecności. Nie świadczyła pracy wcześniej, bowiem sprawowała opiekę nad synem, który w okresie niemowlęcym przeszedł wylew krwi do mózgu i wymagał dodatkowej pielęgnacji. Jedynym źródłem utrzymania powódki jest świadczenie otrzymywane w ramach programu „Rodzina 500+” na młodsze dziecko, w pozostałym zakresie koszty utrzymania - w przeszłości - zapewniał pozwany. Według twierdzeń pozwu sytuacja finansowa pozwanego jest bardzo dobra. Pracuje w Białymstoku z wynagrodzeniem zł netto, otrzymuje świadczenie w kwocie 660zł. Znaczną część tych środków miał przeznaczać na gry hazardowe. Małoletnia M, uczęszcza do przedszkola, jest dzieckiem zdrowym. Małoletni M, pozostaje pod bieżącą opieką matki. Kwestia zabezpieczenia roszczeń pieniężnych została uregulowana szczegółowo w części drugiej kodeksu postępowania cywilnego. Zgodnie z art. 730 § 1 w każdej sprawie cywilnej podlegającej rozpoznaniu przez sąd lub sąd polubowny można żądać udzielenia zabezpieczenia. Stosownie natomiast do treści art. 753 § 1 w sprawach o alimenty zabezpieczenie może polegać na zobowiązaniu obowiązanego do zapłaty uprawnionemu jednorazowo albo okresowo określonej sumy pieniężnej. W sprawach tych podstawą zabezpieczenia jest jedynie uprawdopodobnienie istnienia roszczenia. Obowiązek alimentacyjny przewidziany w art. 27 kro powstaje przez zawarcia małżeństwa i gaśnie z chwilą jego ustania. Jednocześnie przepis ten wyznacza zakres tego obowiązku, statuując zasadę równej stopy życiowej wszystkich członków rodziny z uwzględnieniem jednak indywidualnych potrzeb jej członków. Jak wskazał Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 16 grudnia 1987 r., III CZP 91/86 potrzeby rodziny stanowią, oprócz utrzymania i wychowania dzieci, potrzeby z istoty swej wspólne, jak również indywidualne potrzeby małżonków. Mogą być zaliczone do kategorii potrzeb rodziny, gdy zaspokojenie ich jest w danych okolicznościach usprawiedliwione interesem rodziny i odpowiada zasadom współżycia społecznego, a przede wszystkim zasadzie jednakowej stopy życiowej wszystkich członków rodziny. Rodzina, jaką stanowią powódka, pozwany i ich małoletnie dziecko funkcjonuje bowiem dzięki wspólnemu zaspokajaniu uzasadnionych potrzeb jej członków przez każdego z małżonków, w miarę swoich sił i możliwości. Zakres obowiązku przyczyniania się do zaspokojenia potrzeb rodziny wyznaczają siły oraz możliwości zarobkowe i majątkowe każdego z małżonków, a nie faktycznie uzyskiwane dochody. Brana jest pod uwagę wysokość dochodów, jakie każdy z małżonków mógłby osiągnąć wykorzystując swoje możliwości. Dokonując oceny wniosku na obecnym etapie postępowania stwierdził, że żądanie udzielenia zabezpieczenia zasługiwało na uwzględnienie jedynie w części, tj. do kwoty zł, w tym kwot po 500 zł tytułem alimentów na małoletnie wykazała pogorszenie się sytuacji życiowej jej oraz małoletnich w wyniku zaprzestania finansowania przez pozwanego kosztów utrzymania rodziny. Nie jest ona w stanie ponieść wszystkich niezbędnych kosztów związanych z utrzymaniem własnym oraz dzieci, zaś uzyskiwane środki nie pozwalają zaspokoić najpilniejszych potrzeb rodziny. Dysproporcja środków finansowych, którymi dysponują małżonkowie, jest jaskrawo widoczna. W przeszłości pozwany był głównym żywicielem rodziny, umożliwiając w tym czasie powódce zajmowanie się gospodarstwem domowym oraz dbałością o prawidłowy rozwój i wychowanie dzieci. Tym niemniej, dyspozycja cytowanych wyżej regulacji ustawowych oraz bogate w tym zakresie orzecznictwo nie pozostawia wątpliwości, iż zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych dotyczy wyłącznie kosztów faktycznie ponoszonych, nie zaś takich, które w dalszej perspektywie mogą obciążać którąkolwiek ze stron. Bezsprzecznie, umieszczenie małoletniego w placówce będzie korzystne z punktu widzenia rodziny – możliwość podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. W chwili obecnej jednak, zarówno wydatek na przedszkole syna oraz pokrycie kosztów zajęć dodatkowych, na które dzieci miałby uczęszczać, pozostają co najwyżej w sferze planów oraz chęci, nie zaś comiesięcznych zobowiązań finansowych. Sąd nie jest też w stanie ocenić, czy i jakie koszty powódka ponosi w związku z badaniami lekarskimi i witaminami, które według jej twierdzeń miały wynosić 360 zł. Ustalając wysokość kosztów utrzymania małoletnich dzieci oraz powódki Sąd miał na uwadze, iż stopa życiowa rodziny nie była dotychczas wysoka. Z twierdzeń zawartych w pozwie wynika, iż rodzina utrzymywała się ze środków pieniężnych pozwanego w łącznej kwocie ok. 4000 zł, jednak z uwagi na jego zainteresowanie grami hazardowymi, część z nich była trwoniona. Jednocześnie ocenił, iż nie sposób obciążać jednego z rodziców niemalże w całości obowiązkiem uczestniczenia na płaszczyźnie finansowej w wydatkach rodziny, pozostawiając po stronie powódki wyłącznie osobiste starania o rozwój i wychowanie małoletnich. Ma ona bowiem pełne predyspozycje do podejmowania zatrudnienia, jest osobą czynną zawodowo, a przy tym winna już na obecnym etapie przedsiębrać czynności zmierzające do poprawy jej kondycji materialnej, chociażby w postaci prac dorywczych. Sąd wziął pod uwagę również fakt, iż po wyprowadzeniu się z dotychczasowego miejsca zamieszkania pozwany będzie zmuszony do wynajęcia lokum, a co niesie za sobą również wydatek rzędu co najmniej kilkuset że istotą świadczenia alimentacyjnego jest zaspokojenie bieżących i aktualnych potrzeby małoletnich dzieci. Powódka nie wykazała, aby dotychczasowe środki finansowe, którymi dysponowała uniemożliwiały jej czynienie wydatków na dzieci w wysokości odpowiadającej usprawiedliwionym potrzebom oraz że potrzeby w ostatnim czasie pozostawały niezaspokojone. Z tych względów odniósł się negatywnie do żądania zabezpieczenia alimentów od daty wniesienia pozwu. Zastrzegł, że rozstrzygnięcie to jest jedynie tymczasowe, a ostatecznie o zasadności powództwa rozstrzyga Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie, na podstawie całości zebranego w sprawie materiału dowodowego. Jednocześnie, wraz ze zmianą sytuacji rodziny (podjęcie przez powódkę zatrudnienia, umieszczenie małoletniego w placówce przedszkolnej) istnieje możliwość – po złożeniu stosownego wniosku – weryfikacji dotychczasowej wysokości zabezpieczenia. Zażalenie na to postanowienie wniósł pozwany zaskarżając je w części uwzględniającej wniosek i wnosił o jego oddalenie, ewentualnie ustalenie sumy zabezpieczenia na poziomie 550 zł. W piśmie późniejszym – z 31 lipca 2018 r. wniósł o „uchylenie” postanowienia i oddalenie wniosku w całości, ewentualnie o zmianę postanowienia poprzez zasądzenie od niego kwot po 400 zł miesięcznie. Do zażalenia dołączył wydruki z przelewów dokonywanych na rzecz powódki różnych kwot i w różnym czasie, poczynając od lipca 2017 r. oraz zaświadczenie o zarobkach, z którego wynika, że uzyskuje je w wysokości zł netto. Przedstawił nadto umowy kredytowe wskazując, że jego zadłużenie z tego tytułu wynosi zł, co daje miesięczną ratę spłaty kredytu w wysokości 62 Apelacyjny zważył, co jest częściowo się do kwestii zadłużenia kredytowego pozwanego trzeba wskazać, że pogorszenie jego sytuacji materialnej tym wywołanej nie mieści się w hipotezie art. 136 Mowa jest w nim bowiem o zrzeczeniu się prawa majątkowego, dopuszczeniu do jego utraty, zrzeczeniu się lub zmianie na mniej zyskowne wynagrodzenia. Nie jest natomiast wymienione w nim zaciągnięcie zobowiązań finansowych. Sama konstrukcja przepisu i wyjątkowość przewidzianych w nim sytuacji uzasadniających odejście od generalnej reguły z art. 135 § 1 wyklucza możliwość stosowania wykładni rozszerzającej. Trzeba zatem uwzględnić także i tę okoliczność jako rzutującą na jego możliwości płatnicze w rozumieniu art. 135 § 1 ważąc równocześnie, czy spłata długów powinna mieć pierwszeństwo przed realizacją obowiązku alimentacyjnego, zwłaszcza że nie były to zobowiązania zaciągnięte na zaspokojenie potrzeb rodziny, ale zaspokojenie wierzytelności powstałych wskutek uzależnienia pozwanego od ocenie Sądu Apelacyjnego, pozwany dopuszczając do jego powstania powinien liczyć się z tym, że uczynił to z uszczerbkiem dla bytu materialnego rodziny, zwłaszcza zaś małoletnich dzieci. Powinien zatem ograniczyć własne potrzeby do granic podstawowych dla utrzymania, a także podjąć starania o pozyskanie dodatkowych źródeł dochodów. W części zatem, w której kwestionuje możliwość łożenia na utrzymanie dzieci, zażalenie okazało się jest również, że jego potencjał ekonomiczny, oceniany na podstawie uzyskiwanych dochodów, jest większy niż powódki, która po kilkuletnim usprawiedliwionym okresie przerwy w aktywności zawodowej ma w tym zakresie mniejsze możliwości. Trzeba jednak wskazać za Sądem Okręgowym, że powódka może obecnie podjąć zatrudnienie, z którego dochód zapewni jej pokrycie własnych uzasadnionych potrzeb. Pozwany powinien być natomiast w większym niż ona stopniu obciążony wydatkami na utrzymanie dzieci. Nie zostało wykazane, że odbiegają one od przeciętnych dla dzieci w tym wieku, co oznacza, że – przy uwzględnieniu poziomu życia rodziny – koszt ich zaspokojenia nie powinien przekraczać 700 – 800 zł. Z tych względów Sąd Apelacyjny na podstawie art. 386 § 1 stosowanego w postepowaniu zażaleniowym w związku z treścią art. 397 § 2 zmienił zaskarżone postanowienie i obniżył kwotę zabezpieczenia do zł, która uwzględnia udział pozwanego w zabezpieczeniu potrzeb małoletnich dzieci stron. Patrycja i Witek są w trakcie rozwodu, który przeciąga się kolejne miesiące. Z uwagi na narastający pomiędzy nimi konflikt Partycja zdecydowała się złożyć w toczącej się sprawie rozwodowej wniosek o zabezpieczenie kontaktów małoletniego Kacpra z tatą (o zabezpieczeniu kontaktów z dzieckiem pisałam tutaj ten przestał ją nachodzić za każdym razem, kiedy tylko najdzie go taka ochota i spędzał z dzieckiem czas w terminach z góry ustalonych przez sąd. Witek również złożył w sprawie o rozwód równoległy wniosek o zabezpieczenie kontaktów z synem, nie widząc podstawy, dlaczego jego kontakty z dzieckiem miałyby być przez matkę dziecka w jakikolwiek sposób ograniczane i dlaczego nie miałby po syna wpadać zawsze, kiedy tylko najdzie go taka ochota. W efekcie sąd postanowił uregulować kontakty chłopca z tatą, ale nie tylko co drugi weekend, jak wnosiła Patrycja, ale także co tydzień, w każdą środę. Obecnie Patrycja zastanawia się, czy powinna skarżyć to rozstrzygnięcie. W pierwszej kolejności przypomnieć należy, iż złożenie zażalenia możliwe jest po uprzednim wystąpieniu do sądu z wnioskiem o doręczenie postanowienia wraz z jego uzasadnieniem, który podlega opłacie w wysokości 100 zł i który winien być złożony w ciągu 7 dni od wydania postanowienia. Dopiero wówczas, po uzyskaniu uzasadnienia mamy 7 dni na ewentualne złożenie zażalenia, które będzie rozpatrywane przez ten sam sąd, ale w innym składzie (a i owszem, przepisy się zmieniły i obecnie w takich przypadkach mamy do czynienia z tzw. zażaleniem poziomym). Zatem czy warto? Przed podjęciem takiej decyzji za każdym razem trzeba się zastanowić, co jest naszym głównym celem i co dokładnie chcemy osiągnąć. Jeśli Witek poza faktem, że nie za bardzo odnalazł się w roli męża, zdradzając Patrycję na prawo i lewo – jest mimo to świetnym ojcem i jego opiece nad dzieckiem nie można nic zarzucić, a i maluch po spotkaniach z tatą jest wyraźnie szczęśliwy – to warto te kwestie oddzielić, uznać i korzystać z wolnego w czasie nieobecności dziecka. Jeśli intencją jest wyłącznie „wojowanie” z małżonkiem, a tak też często bywa, to nie najlepszy pomysł i zdecydowanie nie zyska aprobaty sądu… Szkoda czasu, energii i pieniędzy. Czasem jednak regulacja kontaktów zawarta w postanowieniu o zabezpieczeniu nie służy dziecku z różnych względów – wówczas można się zastanowić, czy wniesienie zażalenia nie okaże się jednak korzystne. Zawsze jest to dodatkowy sygnał dla sądu, że takie rozstrzygnięcie w naszej opinii nie jest prawidłowe i winno ulec modyfikacji. Podobnie w przypadku, gdyby wydane rozstrzygnięcie całkowicie odbiegało od naszych oczekiwań – np. zamiast soboty i piątku co drugi tydzień, kontakty miałyby się odbywać również w co drugi piątek oraz każdy wtorek i czwartek. Pamiętajmy, że przy podejmowaniu takich decyzji zawsze powinniśmy się kierować przede wszystkim dobrem dziecka. Jeśli w toku sprawy o rozwód dziecko nie chce spotykać się z tatą, z którym wcześniej miało bardzo dobry kontakt, to zamiast od razu skarżyć postanowienie czasem lepszym rozwiązaniem może się okazać wizyta u psychologa i przepracowanie tej kwestii. Nie należy zapominać, że postanowienie o zabezpieczeniu wydawane jest jedynie na czas trwania postępowania i sposób uregulowania kontaktów w ostatecznym rozstrzygnięciu może być diametralnie różny. Kluczowe znaczenie w przypadku sprzecznych stanowisk stron będzie miała opinia biegłych (przeczytasz o niej tutaj: którzy zbadają, jak faktycznie wygląda relacja pomiędzy rodzicami a dzieckiem. Co za tym idzie, forsowanie naszego stanowiska na złość małżonkowi może nie wyjść na dobre przede wszystkim dziecku stron. Jak wynika z powyższego, w przypadku nieznacznych różnic pomiędzy naszym stanowiskiem, a treścią rozstrzygnięcia zabezpieczającego – nie zawsze warto składać zażalenie. W niektórych przypadkach niepotrzebnie wpłynie to na przedłużenie toczącego się i tak zwykle długo postępowania o rozwód, stracimy też 100 zł, które możemy przeznaczyć na bardziej przyjemny cel. Z tego względu każdorazowo warto rozważyć, czy występujące różnice faktycznie są dla nas takie istotne i nie do przyjęcia. Otagowane jako: zabezpieczenie w rozwodzie Jeżeli chcesz skorzystać z pomocy prawnej, zapraszam Cię do kontaktu: tel.: +48 509 70 70 20e-mail: @

zażalenie na postanowienie o zabezpieczeniu